dag 20!

Opgestaan, vlug ontbeten en richting school. Deze morgen begon mijn les om kwart voor 8. Toen ik aankwam was er iemand anders les aan ’t geven. Ik keek eens raar naar hem, en toen zei hij: “ow, I think you maybe were absent”. Yeah right! ’t Is niet omdat jullie hier komen wanneer het jullie uitkomt, dat ik dat ook doe. Dus hij verliet de klas, zodanig ik met mijn les kon beginnen. Ze moesten een gedicht schrijven in deze les. Ik gaf hen een aantal woorden die er zeker moesten inkomen. Een gedicht schrijven hebben ze denk ik nog nooit gedaan, als ik zie hoe moeilijk het was voor hen. En ik heb me eigenlijk wel kapot gelachen bij het verbeteren van de gedichten. Dit vraagt om een tweede poging. MAAR er was wel een gedichtje geschreven voor mij (zie foto). Ik vind het hier niet meteen terug tussen 50 schriften, maar het kwam erop neer dat hij mij graag zag, en dat ik maar even bleef, en hij mij daarna nooit meer zou terug zien, maar vurig hoopte dat ik ooit nog eens terug kwam. J 

De rest van de voormiddag hield ik me bezig met het maken van mijn eerste gezelschapsspel: “Mens erger je niet”. (zie foto) Schuren, meten, tekenen, kleuren,… maar het resultaat mag er zijn. Ik wou er een laagje vernis over zetten. Tot ik zag dat de vernis hier donkerbruin is, en dus een dekkende laag legt over mijn spelbord. Bummer!

Deze middag kregen we: soep, rijst, groene drek en kip. Maar de mandazi’s waren vers gebakken, dus at ik er een paar. 

Nadien was het speelpleinnamiddag. Ik nam de grime sjmink dat ik gekregen had van Michael van Fantasy World Wide mee richting school. De meisjes waren er zot van! En zoals mijn tante haar afvroeg voor ik vertrok: “zouden de meisjes daar ook zo zot zijn van roos? Of is dat cultuurgebonden?” wel hier is het antwoord: “PINK madam! I want PINK!”. J en wat kiezen de meisjes? Prinsessen, vlindertjes, en alles wat roos is. Op dat vlak zijn ze dan weer net hetzelfde. Het was een zeer fijne namiddag. Ze waren heel enthousiast, maar op een correcte manier. Ze maakten geen ruzie, stonden niet te trekken en te sleuren, en wachtten mooi hun beurt af. Fantastisch! Ik heb ze natuurlijk niet allemaal kunnen sjminken, maar ze hebben zelf opgeschreven wie er nog moet gesjminkt worden en in welke volgorde, voor volgende week. De meisjes hier zijn ook zeer lief! Zonder ik het vroeg gingen ze mijn water verversen (waar ik mijn penselen in uitwaste) enz.

Terug op de missiepost maakten we kennis met Rijn (Rein?). Zij gaat hier twee weken blijven. Het is de zus van de verloofde van Bram zijn tweelingsbroer.

Deze avond hopen we dat de filmavond gaat doorgaan. (gisteren is die alweer niet doorgegaan, daar er geen elektriciteit was). En dan gaan we naar “How to train your dragon” kijken. Ik kijk er alvast naar uit.

Het zonnetje scheen hier vandaag goed door. Ik voel het aan mijn borstkas dat ik een paar uurtjes in de zon gezeten heb. Maar ik had er deugd van! Want hier binnenzitten is toch niets voor mij. En het is hier binnen zelfs nogal donker.

Oh ja, ik ben ook bij Christina geweest (de kleermaakster). Dinsdag mag ik mijn kleedje (en misschien dat van Tsai ook) al gaan halen. Ik kijk ernaar uit!

Tot zover… Zeer veel zonnige groeten!

Kus

dag 19!

Deze morgen werden we “vrolijk” ontwaakt om 5uur door het gekwetter van Maria. Katlijn en ik keken allebei naar elkaar van: “mens, zwijg!”. Vandaag geen bananen tijdens het ontbijt. Dan maar een boterham met boter en wat muesli. Nadien zijn we terug in ons bed gekropen.

Ik zat gisteren te denken: “wat zou ik eens kunnen doen tijdens die niets-te-doen-momenten?”. En ik heb het gevonden. Ik ga een gezelschapsspelenbox maken voor de school. Dus ik begon vol goede moed een dambord uit te tekenen, om nadien te laten zagen.

Toen ik buitenkwam zag ik dat mijn “meter” en “decimeter” (had ik vorige week gemaakt) op de tafel lagen, en ze er stukken hadden afgezaagd. Ze gebruikten het om iets aan een auto te monteren. Ik zag het liggen en zei dat ik dat gemaakt had en geschilderd had om in de klas te gebruiken. Toen stonden ze allemaal naar mij te gapen. Blij was ik er niet mee. Ik kon helemaal opnieuw beginnen. Er waren maar twee werkmannen aanwezig… waar was de rest? Geen idee. Ze zijn normaal met acht.

Nadien ging ik naar school om nog een lesje te geven. Het ging nog steeds over “de weg uitleggen”. Ze moesten nu zelf een plannetje tekenen en per twee aan elkaar de weg uitleggen. In het begin hadden ze het niet goed door, maar wanneer ik het nog een keer uitlegde begonnen ze te praten. Dat was al een goed teken. Alweer geen enkel spoor van een leerkracht.

Terug op de missiepost kregen we soep, friet met tomaten en ananas. Friet, friet, friet… dat moeten jullie al zeker niet maken voor mij wanneer ik terug ben. J

In de namiddag heb ik naar “New Moon” gekeken. Die was toevallig op tv, en aangezien het één van mijn lievelingsfilms is bleef ik aan de tv gekluisterd. De kookmeisjes waren nieuwsgierig en kwamen meekijken. Ze sprongen bij elk geluid wel meteen uit de zetel. (Zodat ze niet zouden betrapt worden dat ze niet aan het werken waren, en naar tv keken)

Nadien ben ik in het dorp een houten bezemsteel gaan kopen om de schijfjes voor dammen te maken. En daarna kochten Katlijn en ik stof, voor een kleedje te laten maken. Sekunda ging met ons mee naar het dorp, omdat zij de juiste winkels wist zijn. Ik betaalde 6000 chilling (3euro) voor veel stof. Als het resultaat mooi is, laat ik hetzelfde in ’t klein maken voor Tsai.

Toen begon het hier alweer te regenen, dus het ziet ernaar uit dat de filmavond weer niet zal doorgaan. (gisteren is hij ook niet doorgegaan vanwege de regen). Een geluk dat het altijd ’s avonds begint te regenen, en niet overdag. Dan schijnt de zon nog steeds goed door.

Tot zover mijn belevenissen van vandaag.

dag 18!

Dag 18

Het plan was vroeg te gaan slapen. Om half 10 lag ik er dan ook in. Tegen 10uur lag ik in slaap. Om half 11 werd ik wakker met Bram zijn stem. Heel raar! Ik dacht: staat die hier nu naast mijn bed? Dus ik deed mijn ogen half slapend open en zag hem aan ons venster staan. Nog niet goed beseffend hoorde ik hem zeggen: “wil je mij aub binnenlaten, want alle deuren zijn hier al vast.” Iedereen was dus gaan slapen, maar ze waren vergeten dat Bram nog buiten zat. Dus ik sprong uit mijn bed om de deur open te doen. En toen besefte ik dat het geen droom was.

Het was een heel onderbroken nacht. Deze nacht heeft het hier heel hard geregend, waardoor ik wakker werd. Plus de gewone geluiden waar je hier van wakker wordt.

Deze morgen moest ik om half 9 les geven. Zo stond het toch op de lessenrooster. Op school aangekomen liepen alle leerlingen overal, en kwam niemand naar het lokaal. Ik vroeg hen waarom ze niet kwamen en kreeg als antwoord: “It’s Karumeday”. Nog nooit van gehoord, maar hier blijkbaar een feestdag. Karume was een president die vermoord is in Zanzibar. Enfin, geen lessen dus vandaag.
communicatie op en top! J

Er was blijkbaar een rugzak gestolen van één van de leerlingen, dus de kinderen werden gestraft. De straf hier: stokslagen. Al proberen ze dat te verbergen, want eigenlijk mag het niet. Dus wij stonden erop te kijken als de leerlingen in rijtjes stonden. Maar de teachers durfden dus niet verder te gaan met het straffen omdat wij er waren. Zodra we onze rug gedraaid hadden kregen de leerlingen een paar slagen.

Terug op de missiepost besloot ik nog wat op mijn bed te gaan liggen. Voor ik het wist lag ik in slaap en werd ik twee uur later wakker. Bijna middageten. We kregen soep, pasta, groene drek kip. Ik mengde wat pasta door mijn soep. En natuurlijk ananas als dessert.

En toen begon de lange namiddag. Ik besloot naar school te trekken en de kinderen UNO te leren aangezien ze vandaag toch geen les hadden. Katlijn bleef op de missiepost. Best grappig hoe ze UNO speelden, zonder enige tactiek. Maar ze vonden het wel heel leuk. Ik heb hen beloofd dat wanneer de kopieermachine terug werkt, ik hen een spel zal maken.

Nadien keek ik nog een aflevering Glee (bijna uitgekeken)

Straks krijgen we weer een les Swahili, en deze avond is er terug een filmavond op de secundaire school een gaan we naar “The Notebook” kijken. J

Tot morgen

dag 17!

Toch even vermelden dat ik heel erg blij was met een telefoontje van het thuisfront gisterenavond. Dat heeft me weer een beetje nieuwe moed gegeven. Leuk om de stem van mijn kleine zusje nog eens te horen. Want ik mis dat vrolijk springkonijntje hier!

Nadien was er dus nog de filmavond op de secundaire school. We lieten “my super ex girlfriend” zien. Een schot in de roos! Het gaat over een vrouw met superkrachten (superman, maar dan een vrouw) De meisjes waren dolenthousiast. Ik heb enorm moeten lachen, niet met de film, want die had ik al eens gezien, maar met de reacties van de 600 meisjes. Klappen en juichen wanneer er iets “goeds” gebeurde, en vooral heel hard giechelen wanneer er gezoend werd. Eigenlijk had ik het moeten filmen.

Deze nacht niet goed geslapen. De honden hadden hier deze nacht ruzie met de katten, de moslims hadden hun luidspreker veel te luid gezet, de haan stond echt vlak aan ons venster, de klokken van de kerk heb ik ook gehoord, en dan begonnen ze hier om half 7 te vegen. Een heel onderbroken nacht dus. Ik voel dat ik moe ben, en mijn hele lijf gloeit van de vermoeidheid. Zoals je bij de baby’tjes kan voelen aan hun handjes dat ze moe zijn, kan je dat nu bij mij ook.

Ik heb begrepen dat het postpakket met koeken en vitaminen vandaag van in Aalst verstuurd wordt richting Igunga. Op hoop van zegen komt het aan, maar de kans is misschien klein. We rekenen op de goodwill van de Afrikanen, dat ze mijn koeken niet stelen.

 Na een koude douche voelde ik me een beetje herboren. Samen met Katlijn namen we onze kamer onder handen. Al het materiaal dat voor school bedoeld was verhuisden we naar onze bureau dat we van pater Bollé ter beschikking kregen. We ruimden op, en kuiste onze kamer. Het is er nu nog schoner dan toen we ze gekregen hebben. I likei t! We hingen foto’s en briefjes aan de muur. Toen we de kamer uitveegden hadden we wel een hele nest mieren bij elkaar geveegd. Nadien maakte ik nog wat lesmateriaal.

Als middagmaal kregen we soep, friet en tomaten en varkensvlees. Inderdaad, alweer friet. En een lekkere ananas als dessert. Na het eten trokken we naar school. Alweer geen leerkracht te zien. Ik gaf dubbel zo lang les als voorzien, omdat er toch geen andere lessen voorzien waren. (in theorie wel natuurlijk, maar in praktijk dus niet) Elke keer wanneer ik lesgeef komt er iets meer te hangen in hun klaslokaal. Zo krijgt het toch een beetje invulling. De leerlingen hadden vandaag een extra duwtje in de rug nodig om los te komen, maar uiteindelijk kwamen ze toch los. Ik doe hen dan altijd na, en dan schieten ze in de lach. Nadien hebben we een groepsfoto gemaakt. Je kan op de groepsfoto zien hoe groot één klas is. Dat is mijn klas. Het zevende leerjaar.

Na het lesgeven trokken Katlijn, Maarten en ik naar ons vast terrasje en bluste onze dorst. We liepen nog langs de winkeltjes op zoek naar stof om een Afrikaans kleed te laten maken, maar hebben voorlopig ons goesting nog niet gevonden.

Aangekomen op de missiepost was Sekunda popcorn aan het maken. De popcorn wordt dan in zakjes gedaan en in het winkeltje van pater Bollé verkocht. De popcorn wordt hier gezouten ipv gezoet. Oh ja, we hebben in een winkeltje in ’t dorp melk gekocht. Eerst zien of ze lekker is voor we meer kopen. Maar het zijn alleszins gesloten brikken melk, dus betrouwbaar.

Straks krijgen we weer een les Swahili van George. Ik hoop dat hij deze keer wat minder snel over de materie zal gaan. Wat het avondeten zal zijn, is nog een raadsel, maar ik heb zonet een ananas gegeten, dus kan nog even voort. Deze avond kruip ik er eens vroeg ik denk ik. Dat heeft mijn lichaam wel eens nodig.

Tot morgen.

dag 16!

Dag 16

Toch even vermelden dat we gisterenavond zelf soep gemaakt hebben (tomaat-paprika) en we een omelet met friet en tomaten kregen. En ananas als dessert. Heel lekker dus. Al heb ik nu wel echt even genoeg van de frieten. Die staan hier vaker op tafel dan in België.

Deze morgen stelden we vast dat de elektriciteit het niet meer deed. We konden ook geen mails lezen/sturen omdat de batterij van de laptop leeg was.

Nadien gingen we naar school want ik moest les geven. De les startte volgens het schema om 10uur. Wij kwamen aan op school om 10uur en zagen geen kat. Geen leerkrachten, geen leerlingen. In het klaslokaal hebben we 20 minuten gewacht, en toen kwamen de eerste leerlingen aangestrompeld. Uiteindelijk was om half 11 iedereen binnen. In deze les moesten ze vragen van de tekst die we gisteren bestudeerd hebben oplossen. Ik deed het klassikaal, iets wat ze hier niet kennen. Ze durfden in het begin niet goed antwoorden, dus maakte ik er een wedstrijdje van. Wie het meeste antwoorden geeft is gewonnen. En toen kwamen ze toch los. Ik zei ook dat wanneer ze goed meewerkten ik een liedje ging opzetten na de les. (Waka waka natuurlijk, want dat kennen ze allemaal, en dat staat op mijn gsm). Dit vonden ze heel leuk, en ze vroegen naar een tweede liedje. Ik was natuurlijk al een halfuur over mijn lestijd gegaan, en vroeg me af waar die leerkracht van het volgende uur bleef. Ik vroeg de leerlingen wat ze het volgende uur hadden. “Nothing” zeiden ze. Ik ging naar de lessenrooster kijken en zag dat er wel degelijk “Frans” opstond. Dus ik vroeg de leerlingen waar de leerkracht van Frans was. “He’s on vacation” was het antwoord. Can you imagine! We hebben ons een kriek gelachen. Die zitten daar nu gewoon een uur zonder leerkracht, want die gewoon even op verlof. Wij hebben daar vandaag zelfs geen enkele leerkracht gezien, dus ik denk dat niet alleen Frans niet zal doorgegaan zijn. Te grappig voor woorden. Je ziet, het steekt hier allemaal niet te nauw.

Terug op de missiepost besloten Katlijn en ik wat op het orgel te gaan spelen en te zingen in de kerk. Klein detail: we waren vergeten dat er nog steeds geen elektriciteit was, dus ons plan ging niet door. Dan ons zelf maar wat bezighouden met kaarten.

Als middagmaal kregen we pasta met groene drek en kip. Nen minderen! Gewoon wat pasta in mijn soep gemengd dan maar. Als dessert at ik ananas en mango. En nadien nog wat koekjes van pater Bollé.

En toen onderworpen we ons aan een siësta. Na de siësta was de elektriciteit terug. Eindelijk J
Bram en Maarten kwamen als twee uitgehongerden binnen. Zij hadden deze voormiddag samen met nog anderen een boom uit een rivier gaan trekken en in stukken moeten kappen. Die hadden dus al goed gewerkt.

Ons plan om op het orgel te gaan tokkelen en te zingen kon dus doorgaan. Want anders is het hier maar saai. Als we niets te doen hebben, vervelen we ons hier wel wat. Echt veel is er niet te doen.

en de namiddag duurt hier heel lang aangezien we maar tegen half 8 – 8uur eten.

Vandaag heb ik jullie in België enorm hard gemist. Het was de eerste dag dat ik het zo moeilijk had.

Deze avond kregen we les Swahili van George. Hij geeft Swahili aan de universiteit van Leuven. Een goed initiatief, maar heel veel informatie in één keer. Ik begreep er niet te veel van, maar dat komt wel goed.

Groetjes!

dag 15!

Dag 15

En meteen ook de eerste dag van week 3, alsook de eerste dag lesgeven op school.

Deze morgen wist ik nog steeds niet wanneer ik nu juist les moest geven vandaag. Bram belde naar teacher Deo en die zei: “ik zal wel een berichtje sturen”. En effectief, om 20 na 8 stuurde hij naar Bram dat ik om half 9 moest beginnen. Ik had nog welgeteld 10 minuten. Het alles op de laatste moment regelen werkt soms wel op mijn zenuwen. Ik moet van hier naar daar springen wanneer zij het zeggen en moet maar altijd klaarstaan. Voor de rest word ik in het ongewisse gelaten.

Op school aangekomen begon ik meteen met lesgeven. Voor de leerlingen iets helemaal nieuw. Ik had hen kaartjes gegeven waarop een letter stond (van A tot F). Bij het binnenkomen moesten alle A’s samen zitten, alle B’s, enz. Eerst stonden ze naar mij te gapen van: “wat is hier de bedoeling van”. Maar het in groepen verdelen verliep uiteindelijk nog vrij vlot. Nadien legde ik uit dat ze in groep de tekst moesten lezen die ze kregen, en op het blad dat ik hen gaf de belangrijkste items uit de tekst moesten opschrijven. Dat hadden ze blijkbaar meteen gesnapt. Al schreven ze bijna de hele tekst over, (wat ik verwacht had) toch deden ze wat er gevraagd werd. Na een paar minuten was het doorschuiven en moesten ze dus een ander deel uit de tekst lezen. Het ging over het toerisme in Tanzania. Na 3 keer te hebben doorgeschoven (ik liet de papieren doorschuiven en niet de kinderen, want dan zou het één grote chaos zijn) bespraken we hun oplossingen. Ik liet er een paar naar bord komen om uit te leggen wat ze opgeschreven hadden. Echt uitleggen deden ze niet, ze lazen gewoon hun blad voor. Maar dat kan ik hen niet kwalijk nemen, want hier mogen ze zelfs nooit naar voor komen.  En voila, de eerste les zat er al op. (1 lesuur telt hier 40 minuten) Ik was heel tevreden over deze eerste les, en vond het heel fijn in de klas te staan.

De bladeren hangen omhoog boven bord. Toch iets dat in hun klaslokaal hangt dan. En zo kunnen de leerkrachten het ook eens bekijken, al denk ik niet dat ze enorm geïnteresseerd zijn. Zolang zij maar niet te veel moeten doen, en wij het werk doen zijn ze heel gelukkig.

Maar ik heb me geamuseerd en vond het heel fijn. Zodra de kinderen mij gewoon zijn, zullen ze wel loskomen. ’t Is uiteindelijk voor de kinderen dat ik het doe.

Katlijn heeft me deze les wat geassisteerd, want veel kon ze natuurlijk niet doen. Aangezien zij geen les kan geven.

Nadien brachten we een bezoekje aan Mama Njiwa, de coolste vrouw van Igunga. Ze is zo lief en hartelijk. Altijd klaar om ons te ontvangen. Deze keer kookte ze melk voor ons. Dit was de eerste keer in twee weken dat ik iets van melkproducten binnenkreeg. De melk smaakte heel anders dan in België, maar met wat suiker erbij was het best drinkbaar. In ons bijzijn gaf Mama Njiwa haar jongste zoon ‘Slah’ een badje en wreef hem nadien in met paraffine. Dat doen ze hier blijkbaar na een wasbeurt zodat ze mooi blinken.

Ondertussen bleef ik maar krabben. Mijn benen staan vol muggenbeten. Er zal er eentje onder mijn net gezeten hebben deze nacht. De muggenbeten zien er wel 3 keer zo groot uit en jeuken ook 3keer zo hard. Zoals teacher Deo het zei “they damage my beauty”.

Deze middag kregen we soep, rijst, groene drek en kip. Ik mengde gewoon twee scheppen rijst met mijn soep. Als dessert kregen we ananas, aangezien pater Bollé er vandaag maar liefst 20 gekocht heeft. Hij heeft door dat we graag fruit eten. J

Nadien heb ik me met een flair in het zonnetje gezet terwijl Katlijn een siësta deed. Het was een rustig namiddagje. Nadien heb ik nog een aflevering van Glee bekeken en hebben we zelf soep gemaakt.

Toen kwam George toe. De oud-leraar  Swahili van Bram. Hij gaat hier enkele dagen vertoeven.

deze avond eten we dus frietjes. Verder zal er hier niet veel meer gebeuren.

Kwa herini!

dag 14!

Dag 14

Reeds 2 weken in Tanzania en wat hebben we al geleerd?  De Tanzanianen zijn over het algemeen heel vriendelijk en gastvrij. Ze lachen de hele dag en hun tetter staat geen seconde stil. Communicatie en organisatie is helaas niet ontwikkeld, maar daar hebben wij enkel last van. Ze leven van dag tot dag. “voorbereiding” is een westers begrip. En hun leuze is: hakuna matata (maak u vooral geen zorgen)

Deze morgen kregen we bij het ontbijt een gekookt eitje. Dat heeft gesmaakt. Ik ben vandaag niet naar de mis geweest. Ik zal me volgende week wel nog eens opofferen.

Dus ik begon met lessen voorbereiden. Want morgen is het werkendag. Al was ik nog steeds niet in het bezit van een lessenrooster, want die gingen ze dit weekend opstellen.

Na het middagmaal: soep, pasta met groene drek en zoete aardappel (geen super menu), besloot ik naar St-Leo te gaan om de lessenrooster te vragen. Daar aangekomen stelde ik vast dat ze nog steeds niet in het bezit waren van een lessenrooster. Een mens zou er een beetje zot van worden. Dus we spraken af dat Bram deze avond zou bellen en ze hem dan zouden zeggen wanneer ik morgen les moet geven. Als dat maar goed komt.

Ondertussen maakte ik nog wat materiaal voor de lessen. En dat is zowat hoe een zondag eruit ziet hier. Niet te veel doen.

Deze avond is het filmavond voor de secundaire school en gaan we naar “up” kijken. Ik ben benieuwd.

Groetjes!