dag 47!

Vandaag heb ik jullie niet zoveel te vertellen, want ik heb niet zo veel uitgespookt.

Deze morgen ben ik na mijn ontbijt terug in mijn bed gekropen want ik voelde me alles behalve uitgeslapen.

In de voormiddag heb ik wat armbandjes gemaakt met skoobidoo-touw. Eentje voor Christina en Fabian. Die waren heel blij ermee

Deze middag kregen we friet met tomaten… wat een verrassing!

In de namiddag heb ik een film gekeken en ben ik de spelletjes op school gaan uitleggen. Maar het was één grote chaos en er werd zelfs gevochten voor de spelletjes.

Ik keerde terug naar de missiepost met barstende hoofdpijn. Ook mijn buik voelde maar wat rommelig aan.

Nadien maakte ik me nog wat zorgen over mijn wonde op mijn hiel dat maar niet wil genezen. Bram verontrustte mij met te zeggen dat het goed kan zijn dat er een parasiet inzit. Brr!

Ik maakte een wandelingetje, en dat is het zowat voor vandaag.

Jaja, inderdaad, een saai dagje.

Deze avond is het filmavond, want we moeten het tweede deel van Harry Potter nog laten zien aan grade 7.

Groetjes

dag 46!

Het was een onderbroken nachtje, en ik had geen zin om op te staan om 7uur deze morgen. J
We kregen een hardgekookt eitje bij ons ontbijt… waauw!

Nadien maakte ik me klaar om naar school te gaan. Vandaag moest ik 2X 2 lessen geven. Maar ze moesten nog verder overschrijven, dus zoveel had ik alweer niet te doen.  Ik deelde vandaag de balpennen en latten van Gabriëls uit. Wat een feest! Ik heb nog nooit zulke gelukkige kinderen gezien. Dat ze een balpen gingen krijgen wisten ze al, maar toen ik de latten uit mijn rugzak haalde kreeg ik spontaan applaus. De hele klas stond op z’n kop en ze begonnen te zingen voor mij dat ik de beste was enz. Heel grappig! Geef eens een lat aan een leerling in België en die zou nog durven zeggen: “zo’n lelijke lat moet ik niet hebben!”. Hier waren ze de gelukkigste kinderen van de school.

Het tempoverschil is enorm groot. Sommigen hadden 2 lesblokken nodig om over te schrijven, anderen hadden er 3 nodig. De normale gang van zaken in Tanzania: de snelle moeten maar wachten op de trage en met hun vingers draaien. Maar dat was buiten mij gerekend. Ik had wat kleurpotloden en kladpapier in mijn rugzak gestoken en liet diegenen die klaar waren een tekening maken. Ook een stimulans voor de trage om sneller te schrijven.

Wat was ik verbaasd als ik de tekeningen in ontvangst nam. ALLEMAAL hadden ze een tekening gemaakt voor mij, om mij te bedanken voor de balpen en de lat. Heel leuk! Dat is iets dat ik zeker ga bijhouden! Ook de tekstjes die erop staan zijn heel leuk. J

In 4B was er nog een klein kwartiertje over, dus leerde ik hen een liedje aan. Dat ging heel vlotjes. Alleen het begrip “canon” hadden ze echt niet door en dat was een soep. Blijven proberen.

Deze middag kregen we 2 verschillende soorten soep. Pater Max had een pompoen meegebracht, en hij had er soep van gemaakt. En de keukenmeisjes voorzagen ook nog ajuinsoep. Een geluk, want we kregen weer het kotssausje, en deze keer had ik daar echt geen zin in. Dus at ik 3 borden soep en wat droge pasta. Ze zijn al 3 dagen gestopt met fruit te geven als dessert, dus ik probeerde subtiel tegen pater Bolle te zeggen dat we toch wel heel graag fruit eten. GELUKT! Hij riep meteen op Maria, dat ze fruit moest gaan kopen. Nog geen 5 min later kregen we mandarijntjes.

Na de platte rust besloten Katlijn en ik de stad in te trekken op zoek naar souveniers. Niet zo gemakkelijk! Maar we vonden een aantal leuke t-shirts met een tekst in het swahili op. En ik was in vorm vandaag, dus heb serieus afgeboden en gezegd dat ze ons niet het dubbele moesten laten betalen omdat we blanken zijn. Toen ik dat zei begonnen ze spontaan te lachen en trokken ze een gezicht van: “betrapt”. Eerst vroeg hij 10 000 shilling voor een t-shirt. Uiteindelijk kochten we hem aan 4 000 shilling. (en dat was dan waarschijnlijk NOG teveel)

Nadien kochten we nog wat fruit op de markt. Ananas, mango’s en watermeloen.

Het plan was om de gezelschapsspelen gaan uit te leggen op de lagere school, maar omdat het begon te regenen zijn we dus niet kunnen gaan.

Voila, dit is wat ik vandaag beleefd heb…  het was trouwens een zeer warme dag! Maar dat is het hier wel alle dagen. Ik heb nog NOOIT een gilee of pul moeten aandoen. Zelfs in bed is het soms zweten! Gisterenavond kon ik de slaap niet vatten door de warmte.

Nu gaan we witte kool met rijst eten, zoals elke avond al sinds twee weken, maar dat eet ik graag!

Doei!

dag 45!

Deze morgen moest ik al om 8uur les geven. Enfin, echt les geven was het niet, want de leerlingen moesten wat we gisteren gezien hadden nog overschrijven, aangezien ze geen boeken hebben.

Nadien liep ik wat rond in de stad en kocht ik voor Tsai ECHTE hakkenschoentjes. Alle kinderen lopen hier trouwens elke zondag op hakkenschoenen. Zelfs kindjes van 3jaar. Dat was dus mijn kinderdroom dat in vervulling ging, maar dan voor mijn zusje. Ik wou dat als klein kind ook ZO GRAAG! En was zo jaloers op één uit mijn klas die dat aanhad. J Ik kocht ook nog wat fruit en nieuwe oorbelletjes voor mezelf. De ketting die erbij zat heb ik aan Christina gegeven. Alweer een gelukkige!

Nadien ging ik nog een lesje geven en dan was het al middag. We kregen frieten met tomaten en komkommer. Ik had vorige week 5 komkommers gekocht om tussendoor op te eten, en ik denk dat ze door hebben dat ik dat graag eet, want dat was de eerste keer dat we dat hier op ons bord kregen. Ik at niet zoveel frieten, aangezien de weegschaal me niet goedgezind is. J

Toen was het tijd voor platte rust, en daarna trok ik met mijn gezelschapskoffer richting school. Één voor één werden de verschillende leerjaren bij elkaar geroepen en deed ik de volledige uitleg over de spelkoffer. Morgen ga ik de spelregels van de verschillende spelen uitleggen. Teacher Deo zei: dat was de eerste keer dat ik u zo serieus en streng gezien heb. (Moet wel, of ik maak geen indruk, en ik wil echt wel dat de spelkoffer lang meegaat, dus moesten de regels klaar en duidelijk en streng aangebracht worden.) Ik heb hen meteen goed duidelijk gemaakt dat wanneer er gestolen wordt, ik de spelkoffer terug kom halen en niemand nog een spel kan spelen.

Nadien speelden we nog wat volleybal (Bram en Maarten hebben een volleybalnet gehangen op het grasterrein) en toen besloot ik terug te keren naar de missiepost.

Daar heb ik nog wat zitten springtouwen en een douche genomen.

Ons avondeten was: rijst, bonen en witte kool J

Tot morgen!

foto's!

ik liep gisteren door de straten van Igunga, en zag dat ze hier ook
dammen, met kroonkurkjes

Kleine Teddy die ik gewassen had, en een koekje kreeg.

In de klas

Mijn spelkoffer die AF is :-)

dag 44!

Deze morgen opgestaan met een heel rare droom. We waren met de jeep overkop gegaan, en kwamen terug naar de missiepost achter wat materiaal. Ik vroeg aan Bram: moet er iemand meegaan om u te helpen? Hij vroeg: wie wil er meegaan misschien? En ik zei: ik wil u wel helpen hoor. En hij antwoordde: mag ik dan NEEN zeggen! En hij was weg. Ik was daar natuurlijk van gedaan en begon te wenen en zei dat tegen Katlijn en Maarten. Die begonnen toch ook wel niet op mijn kap te zitten zeker. Maarten zei dat ik een probleem had, dat ik veel te veel uitleg op mijn blog zette. Katlijn begon te muggenziften over een zin dat ik mijn brief geschreven had. Enfin… heel rare dingen! Zo werd ik wakker. Nog helemaal aan het opgaan in mijn droom en diep in slaap. Ik was er dan ook helemaal niet bij deze morgen.

Als kers op de taart trok ik naar school om te kijken wanneer ik les moest geven, want dat was ik gisteren vergeten. Bleek dat ik vandaag geen les moest geven. Overmorgen moet ik 4 uren lesgeven, vandaar. Dus ik terug naar de missiepost. Op de weg naar de missiepost staan elke dag een paar mannen bonen te verkopen. Ze riepen me, om op hun weegschaal te komen staan. Ze wouden weten hoeveel ik woog. Dus ik zette me daarop… wat een slag van de hamer. 59 zei die man! Ik zeg: dat kan niet! Thuis weeg ik 54, dat is 5 kilo minder! Dan begonnen ze: “ja, dat is door het goede leven hier in Tanzania dat je verdikt! Dat is goed!”. Ik dacht bij mezelf: “zwijg! Dat is allesbehalve goed! Dat is een ramp!”. Enfin, een feel-bad-moment op en top!

Dus ik kwam toe op de missiepost en zei dat hier tegen pater Bolle. Hij zei: “dat is goed eh! Dat is teken dat ge gelukkig zijt, als ge verdikt”. En hij gaf me een weegschaal om te controleren. Een weegschaal van de jaren stilletjes, maar helaas zei die weegschaal hetzelfde! Ik nog meer gedemotiveerd. Ik kroop in mijn bed en viel als een blok in slaap. Een uur en half later werd ik wakker. Alweer zo’n rare droom gehad. Over instortende gebouwen door de vochtigheid. En mijn kapster die hier in Tanzania mijn haar kwam doen. Waar ik het haal, dat weet ik niet ze! Maar het zou wel kunnen dat het van de malariapillen is. J

Deze middag kregen we puree met één of ander raar sausje. En een mandarijntje als dessert.

In de namiddag probeerde ik aan Klétie, de werkman, uit te leggen dat hij mijn box moest repareren voor mijn gezelschapsspelen in te steken en dat er een slot moest op komen. Dat slot ging ik bij de plaatselijke “Brico” kopen J Toen ik buiten stapte om achter het slot te gaan, zag ik Sekunda een kind slaan met een stok. En niet zacht, maar echt doorslaan. En niet één keer, maar zeker tien keer. Dat kind zette het op een huilen. Ze kreeg slaag omdat ze kleine Teddy pijn gedaan had. Man, op dat moment moest ik me toch echt inhouden om die stok niet af te pakken en mij kwaad te maken. Maar dat is nu eenmaal hun cultuur, dus ik kan daar niks tegen inbrengen. Helaas! Het was alleszins verschrikkelijk om te zien.

Nadien liep ik hier een beetje verloren en bracht ik Christina een bezoekje. Kleine Teddy kwam me opzoeken. Ik zette ze op mijn schoot maar oh jee, wat stonk dat kind enorm! En vuil dat ze was, niet te doen. Ik besloot ze maar een wasbeurt te geven. Even voelde ik me daar niet goed bij, maar wanneer ze lekker rook en ik haar inwreef met bodylotion en een glimlach op haar gezichtje zag was ik blij. Ik gaf haar een koekje en stuurde haar naar huis om een ander kleedje aan te doen. Want wat ze aanhad stonk voor dood, was vuil, en heel hard versleten!

Nadien vroeg ik aan Christina om een kleedje te maken voor kleine Teddy uit de overschot van mijn stof. Hamna Chida! (geen probleem)

Oh ja, belangrijk nieuws. Sinds 5 dagen terug kon ik nog eens naar toilet gaan, na het nemen van een laxeerpilletje en een vochtafdrijvend pilletje. Ik woog zowaar plots 3 kilo minder! 56 ipv 59. Daar werd ik toch vrolijk van!

Ondertussen werd één van de keukenmeisjes naar de dokter gebracht. Ze was helemaal aan het bibberen. Conclusie: malaria.

Nadien nam ik me nog een douche en ging ik mijn fotoalbum tonen aan Christina. Het was wel moeilijk om uit te leggen waarom ik er in zoveel verschillende gedaantes insta (verkleed). Ze zal gedacht hebben: die zotte Belgen! J

Voila, niet veel interessants vandaag, en een beetje een baaldag vandaag. Op naar morgen!

Groetjes!

foto's

Ratatouille in Igunga

Deze mail dateert al van 29 april, maar de 'blogbeheerster' (tante Hilde) moest eerst wat bekomen van de foto's vooraleer ze aan iedereen te tonen. :)


GROOT NIEUWS... de rat is zojuist gevangen. Het was de moeite waard te zien.
De hele inboedel is hier verzet geweest. En Maria die zette er haar rustig
bij neer, op de grond, met haar teenslipper in de hand voor moest ze
passeren. Super grappig!
En ze is gepasseerd... en zo kloppen dat die deed. Dat beest had geen enkele
kans. Ik heb me kapot gelachen!

Groetjes,

Liza

dag 43!

Ik heb deze nacht weer goed geslapen J joepie! Goed slapen wil zeggen: aan één stuk doorslapen tot wanneer de moslims om 5uur beginnen “mekkeren”, want zingen kan je dat niet noemen.

In de voormiddag kopieerde ik nog wat en maakte ik wat materiaal om mijn les te kunnen geven, en tegen half elf ging ik naar school om aan mijn eerste biologieles te beginnen. De kinderen riepen al op mij, dat ik bij hun les moest komen geven. Tot mijn verbazing ging deze les SUPER! Ze waren meteen mee, deden wat hen gevraagd werd, en antwoordden op de vragen die ik hen stelde. Ze waren dus niet zo verlegen als het zevende jaar in het begin. En ze waren met een veel kleinere klasgroep. 2x 45. Want ik gaf deze les 2keer na elkaar, een keer aan de A klas, een keer aan de B klas.

Ik had enveloppen gemaakt met kleine tekstjes in. Zij moesten deze bij elkaar leggen. Bvb: een papiertje met: symptoms of malaria, en dan een papiertje met de symptomen, enz. zo moesten ze een tekst proberen puzzelen.  Nadien overliep ik de verschillende ziektes met hen en legde ik met handen en voeten uit hoe ze zich er tegen konden beschermen. Ze vonden mijn plastische uitleg bij diaree heel grappig J

Nadien liet ik mijn papieren van school invullen door teacher deo. Hij bekeek ook de foto’s die in mijn map zaten van ons huis in België. Wat was hij verbaasd als hij mijn TWEEpersoons bed zag. En toen begonnen de vragen. Mag je al met je vriend slapen? Je mama vindt dat goed? Hij kon er niet van over, dat je al bij elkaar slaapt voor je getrouwd bent. Maar hij zei meteen: “waauw! Ik wou dat ik in België leefde!” hahaha! Hij vroeg meteen goed door. Hoe wij er dan voor zorgen dat we niet zwanger raken enz…  ’t was een “intiem” gesprek. Best wel grappig! Hij zei ook nog: “moest ik in België leven, ik zou in u bed liggen.” Hahaha, ik dacht het NIET! In België beslis ik namelijk ZELF wie er in mijn bed ligt. De snoeper!

Deze middag kregen we soep, pasta en groene drek. Feest!

Nadien gingen Katlijn en ik lamineren in het dorp. Er is 1 kopiecenter (stel er u niet te veel bij voor) dat een lamineermachine heeft. Dus wij daarheen. Het is wel redelijk duur, maar kom. Beter als hier drie dagen onze tijd te zitten verdoen met alles met de hand te overplakken met plakband.

Nadien maakten we koffie, en hielden we koffieklets met pater Max. Hij genoot van zijn koekje dat hij van mij kreeg. Pater Max heeft ook altijd honger, en wanneer er suiker aan te pas komt, zal hij geen neen zeggen. Zo’n individu, pater Max! Zo’n man ga ik nooit nog tegenkomen in mijn leven. Hij is een echt karikatuur! Maar pater Max is de max! haha!

Nadien sprong ik nog wat in mijn springtouw en nam ik een douche. En hop, hier zit ik dan te typen, terwijl Katlijn vlak voor me piano zit te spelen. HEERLIJK! Zij kan echt super goed piano spelen, het is een genot! Je vraagt haar of ze een liedje kan spelen, en na 5 minuten proberen, kan ze het. Niet normaal. Zo speelt ze ook de gsm liedjes van iedereen na. En dan maken we mopjes met de keukenmeisjes. Ze speelt hun gsm deuntje en dan denken ze dat ze gebeld worden. Grappig!

En zo vorderen de dagen hier. J met muziek in de oren, lieve kinderen die naar je lachen, nooit gemeen zijn, altijd GRAAG doen wat je wil, af en toe een mailtje en een belletje van het thuisfront, grappige paters, …


Hier zijn enkele sfeerbeelden van gisteren, toen we na de filmavond nog een
liedje opgezet hebben. Ze gingen volledig uit hun dak!
En van vandaag, tijdens mijn eerste biologieles.

Groetjes!

dag 42!

Zalig geslapen… aan één stuk door tot de moslims begonnen te zingen. J Nog wat blijven liggen aangezien het zondag is, en dan pas ontbeten als de anderen terug zijn van de mis tegen kwart voor 9. Het was een gezellig tafelen.

Nadien gingen Katlijn en ik naar het dorp om te kijken of we konden lamineren, maar de winkel was dicht. Ik liet teenslippers maken van autobanden voor Stijn. Heel grappig, ik legde uit hoe ik ze wou, en dan sneden ze de teenslippers. Schoenmaten kennen ze hier duidelijk niet. J dat was op het gevoel. Toen Sekunda de teenslippers zag vroeg ze meteen hoeveel ze gekost hadden, en waar ik ze laten maken had. Ik beloofde in de namiddag met haar naar daar te gaan, en er haar te kopen.

Daarna werkte ik nog wat verder aan mijn eindwerk.

Deze middag kregen we soep, rijst en witte kool. En een appelsien als dessert. Je moet wel weten dat de appelsienen hier niet oranje zijn, maar groen, en dat ze ook iets zuurder zijn dan onze appelsienen, maar best lekker.

In de namiddag ging ik nog een beetje in het zonnetje zitten en nadien ging ik met Sekunda om teenslippers. Ja man, ik garandeer het u, met haar wilt ge niet getrouwd zijn. Zo’n moeilijke! Die vent heeft 30 keer die slipper moeten hermaken en snijden en aanspannen voor het goed was voor haar. J

Terug op de missiepost heb ik nog wat in de springtouw gesprongen en nam ik me een frisse douche. Al hielp dat niet veel, want ik zweette al terug wanneer ik uit de douche stapte.

Nadien speelde Katlijn wat op de piano, die hier sinds vandaag binnengebracht is. Ik zong wat liedjes. De paters kwamen naar ons kijken en genoten van het muzikaal spel. Ze willen me zelfs in het koor… maar dat zie ik toch niet zitten J Dan moet ik in het Swahili zingen en vroeg opstaan voor de mis… nenee!

Als avondmaal kregen we omelet met friet en tomaten, maar ik had gevraagd om geen frieten in mijn omelet te doen. Ik ben de frieten even beu gegeten hier. Gisteren, vandaag,…

Straks is het filmavond op de secundaire school. Morgen begin ik biologieles te geven.

Tot morgen!

dag 41!

Alweer een vermoeiende nacht. Ik viel pas om half 1 in slaap, ben 5 keer naar toilet geweest, wakker gemaakt door de blaffende honden, de zingende moslims, de kerkklokken, de vegende vrouwen, en toen ben ik maar opgestaan. Slapen zat er toch niet meer in.

Na een ontbijt met veel koffie, begonnen Katlijn en ik aan onze presentatie voor te bereiden die we bij terugkeer op school moeten geven over wat we hier allemaal gedaan hebben enz. Die is nu ook al af. Alweer iets dat we van ons TO DO lijstje kunnen schrappen. J

Nadien kreeg ik even de opruimziekte. Ik irriteer me al een week aan al die rommel op de tafel (die rommel komt ook van mij hoor! Ik wijs naar niemand), dus was het tijd om dat eens onder handen te nemen. Katlijn lachte met mij omdat ik zo gedreven bezig was, en zelfs haar papieren begon te sorteren.

Enfin, ik begon dan maar het bestek te sorteren, omdat alles hier gewoon in de schuif gesmeten ligt, terwijl er wel vakjes voorzien zijn. Een ware verrassing… de schuif STONK! Ik dacht: “man, wat is dat?” en toen haalden ik de schuif eruit en kwamen de kakkerlakken er mee uit. Lekker lekker! Ik heb de schuif dan maar volledig uitgewassen en al het bestek afgewassen.

Moeten jullie trouwens nu eens wat weten… nu hebben ze plots op school beslist dat ze ook op safari naar de Ngorongoro Crater gaan, deze maand nog. Het zou ons misschien goedkoper uitkomen om mee te gaan met hun, hoeveel weten we nog niet. Maar als het niet veel goedkoper is, wil ik toch liever alleen met Katlijn gaan dan met 82 kinderen.

Eigenlijk belachelijk hoe ze dat hier regelen, van racisme gesproken. Afrikanen moeten 500 shilling betalen om het park binnen te mogen, dat is dus de volle 25 eurocent. En blanken moeten bijna 200 euro betalen. Dus we mogen dan nog met de school meegaan, het parkgeld blijft enorm duur voor ons, dus dan opteer ik om er een echte safari in een jeep van te maken met twee, ipv in een bus met alle joelende kinderen rond ons. Als ze het kunnen regelen dat het VEEL goedkoper zou zijn, wil ik er nog eens over nadenken. Maar toch zou ik liever alleen gaan en het houden als afsluiter van de reis.

Als middagmaal kregen we soep en frieten met tomaten.  En een heerlijke watermeloen als dessert. Bram, Maarten en pater Max moesten geen watermeloen hebben, dus heb ik die in hun plaats opgegeten J

Nadien trokken we naar het speelplein. We deden een aantal balspelen. De kinderen zijn echte dieseltjes. Ze komen ZEER traag op gang, maar eens ze vertrokken zijn, gaan ze ervoor. Een geluk!
Katlijn verfde ook nog het bord in de kleuterklas.

Terug op de missiepost kwam kleine Teddy naar mij gelopen. Dat is een zeer schattig kind. Ze komt me altijd gezelschap houden wanneer ik buiten aan het bellen ben. Ze vind het zo leuk om in mijn haar te wrijven, over mijn armen, of om in mijn buideltje te neuzen. Dus ik begon wat bellen te blazen en zij liep erachter. Er kwamen nog een paar kindjes meedoen. Het was heel leuk! Zo gelukkig dat ze waren. Die lachjes, het zette echt aan. J

Daarna heb ik nog wat in de springtouw gesprongen en nadien een zalig koud doucheke genomen. Dat deed deugd. En nu moeten we alweer een uurtje wachten tot het avondeten.

Voila, dit was mijn dagje. Een fijn dagje! Ik ben een tevreden vrouw! J

dag 40!

Deze nacht alweer een slechte nacht gehad. In stukken en in brokken geslapen. Deze morgen na het ontbijt onze kamer opgeruimd, nog wat spelletjes helemaal afgemaakt, en de spelregels met foto’s in het Engels gebundeld en afgeprint. Dit lijkt niet veel werk, maar dat was het wel! Maar nu is de “playing box” bijna af. Juist de kist zelf moet nog eens een schoonmaakbeurt krijgen en dan kan alles erin, en kan ik het maandag introduceren. Ik kijk ernaar uit. J

Ik ging ook nog bij Christina langs. Ze verkortte mijn rok, en verwijdde mijn bloesje, en hup, ik had alweer een nieuwe outfit. Fabian was er ook. Dat is het zoontje van Christina. Hij is echt om op te eten. Ik gaf hem een wafel, en smullen dat hij deed. Christina proefde er ook van. Ze vroeg me meteen hoe ze wafels moest maken. Ik gaf haar de ingrediënten, maar de hoeveelheden wist ik natuurlijk niet vanbuiten.

Deze middag kregen we pasta, met een sausje dat eruit zag als maaginhoud, maar toch nog te eten was. Alleszins nog beter dan groene drek.

Daarna ging ik nog even op mijn bed liggen, aangezien ik wat slaap tekort had. Nadien heb ik de kist eens onder handen genomen. Maar helaas, een soort wesp-achtig beest terroriseerde mij waardoor ik niet kon verder doen. Na observatie begreep ik waarom, blijkbaar had ze een nest in de kist, en ze kon nu niet meer in de kist, aangezien ik die gesloten had. Morgen proberen we opnieuw.

En dan was het alweer tijd om met mijn zevende jaar wat te sporten. Ik kwam toe op school en er was geen kat te zien. De helft lag te slapen. Dus ik maakte ze wakker. Welgeteld 6 leerlingen van de 82 gingen met mij mee. Lazy kids! Dus ik begon met deze 6 jongens, en beloofde hen dat ze na de les mee mochten met mij naar de missiepost, en dat ze een snoepje kregen voor hun inzet. Na een kwartiertje kwam de rest er ook aan. Je ziet, het gaat hier allemaal heel traag. J Dus ik speelde met de hele bende Dikke Berta. Ik vertaalde het in “Fat mama”. Dat deden ze enorm graag! En ik liep natuurlijk ook zelf mee. Nadien nog wat buikspieroefeningen en lopen, en voila, het uurtje zat er alweer  op.

Terug op de missiepost gaf ik de jongens hun snoepje, en pater Max wou natuurlijk ook ééntje. J Daarna nam ik een douche. Als avondmaal kregen we soep, rijst, bonen, en groene drek. Maar de watermeloen achteraf smaakte enorm!

De tijd vliegt de laatste week. Ik amuseer mij met de kinderen en mijn werk dat ik voor hen doe.

Tot morgen