dag 9!

Dag 9

Deze nacht heb ik niet zo denderend geslapen. Gisterenavond hoofdpijn gekregen, en mijn lichaam voelde enorm warm aan. Een dafalgan genomen en gaan slapen. Maar het was een zeer onderbroken nacht. Deze morgen zei pater Max: “you have small eyes.”  En ik voel me echt moe. Oh ja, voor de duidelijkheid: hier wonen 3 paters. Pater Bollé, pater Max en pater Jozef. Pater Max is een Fransman, en pater Jozef is de zwarte pater.

Na het ontbijt –een boterham met banaan- ben ik met pater Max mee gegaan naar het postkantoor. We hebben Katlijn haar brieven gepost. Het duurt zo’n 3 weken eer er een brief aankomt. Voor diegenen die graag een briefje schrijven. Mijn tante heeft het adres.

Nadien moest hij een jezusbeeld brengen naar een dorpje verderop. Het dorpje was helemaal anders dan Igunga. De mensen leefden er nog in een soort hutten. Met strooien dak. Dit is inmiddels verboden in Igunga. 6 jaar geleden waren het hier in Igunga ook allemaal zulke huisjes, maar in 6 jaar tijd is alles herbouwd en is de regel nu dat een huis van baksteen MOET zijn. De daken zijn vaak golfplaten en alles is zowat brik a brak aan elkaar gezet. Soms echt wel lachwekkend.

Nadien reed pater Max met mij naar een meertje. Het meertje is aangelegd, een hele tijd geleden, om de dorpjes te voorzien van water. Hier in Igunga hopen ze dat het eens zal regenen om wat water te hebben. Waterspelletjes zijn hier niet op zijn plaats.

Terug aangekomen op de missiepost lag er alweer een hoopje examens te wachten om te kopiëren. Ze blijven maar komen! We zien het alle drie niet meer zitten. Moest het kopieermachine werken naar behoren, zou het geen enkel probleem zijn, maar helaas. Waar ik me het meest aan erger is dat ze niet echt dankbaar zijn. Ze vinden het maar vanzelfsprekend dat wij hier van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat staan te sakkeren op een kopieermachine. Een “dank u” zou toch wel op zijn plaats zijn. Want uiteindelijk doen wij het werk van iemand anders. Die met de noorderzon verdwenen is, juist deze week. En ik kan al raden wanneer hij hier terug zal zijn. Als het werk gedaan is.J

Dus ik vrees dat jullie deze week nog vaak het woord kopiëren gaan lezen.

Deze middag de lekkerste menu tot op heden gegeten. Puree met vis en gefrituurde aubergine. Ik vraag me af: als ze dat hier kennen en kunnen, waarom ze dat  niet wat vaker maken. Ik verschoot mij een ongeluk als ik puree zag. En het was heel lekker.

Nadien besloten Katlijn en ik eens te gaan shoppen, om even te ontsnappen aan al dat kopieerwerk. Maar we kwamen met lege handen terug. De mannen waren heel opdringerig, en lieten ons geen seconde met rust. Ze vroegen ook gewoon “give me money”. Ik vrees dat we onze grenzen zullen moeten verleggen om aan souvenirs te geraken. Maar in de vakantie zien we het wel zitten eens naar Dar es Salaam te reizen. We zien wel.

We lieten onze watermeloen snijden door Sekunda ,en hop, dan maar nog wat kopiëren en vloeken. Tot het kopieermachine foert zei en niet meer wilde werken. Het probleem lost zichzelf dus op. Wij zijn werkloos, en de leerlingen moeten hun examen dan maar van bord overschrijven.

Ik hoorde één van de kleintjes huilen op de koer, bleek dat hij gevallen was en zijn vingertje was geschaafd. Ik heb mijn isobetadinegel en plakkertjes bovengehaald en dat prutske verzorgd. Dat hadden ze hier nog nooit gezien. Maar ik voelde mij er toch beter bij.

En dat zijn zowat de belevenissen van vandaag. Niet echt veel dus. Morgen plannen we een uitstap naar Manzugi, eens naar het meer gaan kijken. Ik hoop hier ergens van iemand een fiets te kunnen gebruiken, en anders zal het met de plaatselijke taxi zijn. Grappige karretjes. Rechtsreeks ingevoerd uit China. Normaal gezien moet bram vandaag arriveren. Misschien dat we deze avond dan een spelletje kunnen spelen. Of eventueel een film kijken.

Vele groetjes,!