dag 7!

Dag 7

Een week geleden wist ik nog niet wat mij te wachten stond, nu ben ik hier precies al jaren.  De filmavond is doorgegaan gisterenavond. De stroom was terug. Eigenlijk moest ik het gefilmd hebben, om het jullie te kunnen uitleggen. Normaal is het hier elke zaterdagavond film voor de lagere school, en zondagavond voor de secundaire school. (Dat is nog maar enkele weken)Dus de kinderen wisten al dat we gingen komen. Zo’n ontvangstcomité heb ik  nog nooit gezien. Honderden kinderen die kwamen aangelopen en joelden van vreugde omdat ze naar de film mochten kijken. Ik had even schrik verpletterd te worden. Allemaal ZO gelukkig! Het was één groot kiekenkot. We projecteerden Mr Bean op de schoolmuur. Voor mezelf was dit een uur en half verveling, want ik vind dat echt niet grappig Mr Bean, MAAR het was leuk om de kinderen zo te zien lachen. Al wisten ze soms niet waarmee ze moesten lachen, want eigenlijk konden ze vaak de context niet snappen. (bvb: een winkelcentrum => hebben ze nog nooit gezien. Een betaalkaart => hebben ze nog nooit gezien. Een parkeerautomaat => hebben ze nog nooit gezien. Een blinde met een stok => hebben ze nog nooit gezien. Een cinema => hebben ze nog nooit gezien)

Deze morgen om 7uur opgestaan. Het was geen geweldige nacht. Katlijn snurkte me wakker, en de  haan bleef maar kraaien. Maar kom, geen reden tot klagen. We hebben Julie uitgewuifd. Zij is hier een maand geweest en gaat terug richting België. Om 9uur begint de zondagmis. In tussentijd spande ik een waslijn van de ene kant naar de andere kant van ons slaapkamer, en heb ik wat kleren gewassen. ’t Probleem (als je dat al een probleem noemt) is dat wanneer je je propere was buiten hangt, de kans groot is dat hij nadien niet meer volledig is EN hij naar vuur stinkt, want buiten wordt het eten gemaakt zoals jullie dat zouden doen als je gaat kamperen, en zoals op kamp met de scouts. Een gasfornuis bestaat hier niet. Zelfs niet bij pater Bolle. Stenen en kolen!

En hup.. wij naar de mis. Een overvolle kerk, en twee uur lang verveling. Man man man, ik heb de minuten afgeteld. Eerst en vooral verstaan we er al niets van, want het is in ’t Swahili, en ze duurt dan nog eens twee uur ook. Veel te lang mijn gedacht. Ik denk dat ik niet elke week van de partij zal zijn. Plus dat we werden aangegaapt door een volle kerk. Op straat kan ik er goed mee om, maar in de kerk voelde ik mij echt ongemakkelijk. Al die blikken op u gericht van: “Wie is dat, en wat doet die hier?”. Echt niet leuk! Ik had zin om te zeggen: “Stop met kijken!!!”. Dat Britney Spears compleet zot wordt met al die paparazzi en aandacht kan ik nu wel goed begrijpen. J

Als middagmaal kregen we… jawel, friet met tomaten en kip. Voor mij dus enkel friet met tomaten. Ik heb besloten het vlees te laten voor wat het is. Lekkere ananas (nanasi)als dessert.
Nadien heb ik me even afgelegd omdat ik toch wel echt moe was na al die korte, onderbroken nachten.

Na een uurtje besloot ik erop uit te trekken. Katlijn bleef liggen, en ik ging alleen op pad. Een hele dag in mijn bed liggen is niks voor mij! Dus ik ging naar de lagere school, een bezoekje brengen aan mama Njiwa. Ze zag me komen en riep al vrolijk: “Karibu Eliza”! (welkom) Ze liet me haar fotoboek zien, en haar huis dat ze samen met Kléti aan het bouwen is een paar straten verder. Mama Njiwa is een heel toffe, vriendelijk madam. Nadien stuurde ze één van haar zoons de stad in achter een Fanta voor mij.

Nu ga ik me nog wat proberen bezighouden, en deze avond na het eten is het filmavond voor de secundaire school. Ik hoop dat het kan doorgaan, want het weer ziet er niet zo goed uit. Het zou nog wel eens kunnen regenen. Hopelijk kiezen de leerlingen voor Grease i.p.v. Mister Bean. Ik kan het maar proberen. Ondertussen heb ik nog een banaan en een koekje opgepeuzeld.

Tot morgen! xx