Deze nacht alweer niet goed geslapen. Deze morgen kregen we pannenkoeken als ontbijt… waar het vet ervan af droop. Daarna ging ik nog wat in mijn bed liggen, maar dat duurde niet lang, aangezien ik toch niet meer kon slapen.
Nadien gingen we achter batterijen om in de radio te steken die we gekocht hebben voor de keukenmeisjes, aangezien ze buiten geen elektriciteit hebben. We gaan hem waarschijnlijk morgen afgeven.
Ik bekeek ook nog de spullen die ik gisteren uit de kast gehaald had, om te gebruiken in de klas. Zo zat er een fantastische kalender in de kast, die gewoon nog niet uit de verpakking geweest was… ik knipte alle kaartjes zodanig hij gebruiksklaar was. Ook de maanden van het jaar (lag ook in de kast) bevestigde ik aan touw om op te hangen in de klas.
Deze middag kregen we… moet ik het nog zeggen… ik denk dat jullie het ondertussen al weten… inderdaad… friet met tomaten.
Na de middag trokken we naar school. Ik deed vandaag geen beroep op Bram, en klopte de nagels zelf in de muren in mijn klas. Mama Njiwa had me zien komen, en kwam kijken wat ik allemaal aan het doen was. Ze stond perplex van de aantrekkelijke klas. Ze hielp me met kloppen, aangezien ze heel wat meer spieren heeft in de armen, van elke dag Ugali te maken. J Het was leuk! Ook sommige kinderen van het zesde en zevende jaar kwamen een kijkje nemen in mijn klas en zeiden dat het er heel aantrekkelijk en goed uitzag.
Bram, Katlijn en Maarten spanden de ijzerdraad, dat de wasdraad moet voorstellen. Een heel werk! Maar 3 was net gepast, dus stond ik er maar op te gapen, en kon ik niets doen. Dus ik hield me bezig met het bekijken van de spelkoffer die ik maakte, en het toekijken of de kinderen het spel speelden volgens de regels. Tot mijn grote verbazing waren ze allen aan het spelen. Dat deed deugd. Helaas zijn alle vier de badmintonraketten die ik meebracht gesneuveld. Ik denk dat er iemand zijn agressie kwijt moest, want ze waren echt gewoon in stukken van elkaar. Maar ja, dat niet alles ging blijven leven wist ik al op voorhand, aangezien “zorg dragen voor iets” echt wel een moeilijk begrip is.
Mama Njiwa riep me om te komen proeven van wat de kinderen twee keer in de week op school krijgen. Ik ben de naam in het Swahili al vergeten, maar het is een mix van maïs en bonen. Niet super lekker, maar ook niet slecht.
Bram, Maarten en Katlijn vertrokken richting missiepost, maar ik bleef nog wat bij mama Njiwa en ging wel te voet terug. Dat is namelijk gezonder dan alles met de jeep te doen. J
Toen ik terugkeerde naar de missiepost moest ik eerst nog melk gaan kopen, aangezien ik pater Max beloofd heb currysaus te maken deze avond.
Deze avond is het ook nog filmavond voor de lagere school. Welke film we gaan tonen weten we nog niet.
Oh ja, de leerkrachten kwamen me vandaag ook nog vragen of ik morgenavond nog eens provencaalse saus wou maken en rijstpap, zodanig zij het ook kunnen proeven, want ze hadden van mama Njiwa gehoord dat het zo lekker was.
Mama Njiwa vertelde ook nog dat ze misschien meegaat op safari. Dat zou leuk zijn!
En dat zijn mijn belevenissen van vandaag. Nu ga ik nog iets maken voor in de klas omhoog te hangen. Eigenlijk HERMAKEN, want de leerkracht had een blad gemaakt met de schrijfwijze van de cijfers op, maar dat trekt nu werkelijk eens op niets. En dat steekt een beetje te hard af tegenover al mijn proper afgewerkt materiaal. Dus heb ik het van de muur getrokken en ga ik het zelf hermaken.
Morgen is het de laatste zondag in Igunga… de laatste lazy Sunday. En dan zal het wel snel gaan! Ik kijk er al naar uit!
Groetjes
Geen opmerkingen:
Een reactie posten